thumb|300px|Willem Kalf, Martwa natura z chińską porcelanową wazą (1662) Willem Kalf (ur. w październiku 1619 w Rotterdamie, zm. 31 lipca 1693 w Amsterdamie) – holenderski malarz okresu baroku; jeden z najwybitniejszych malarzy martwej natury w XVII-wiecznej Holandii.
Życiorys Był synem bogatego kupca tekstylnego. W latach 1641–1646 przebywał w Paryżu. Po powrocie do kraju najpierw mieszkał w Rotterdamie. W 1651 ożenił się i osiadł w Amsterdamie. Około 1680 zrezygnował z malowania i zajął się handlem dziełami sztuki. Był uczniem Hendricka Pota w Haarlemie i Christiaena Striepa w Amsterdamie. Wzorował się m.in. na twórczości takich malarzy, jak Pieter de Bloot, Jacques Linard, Simon Luttichuys, Hendrick Martensz. Sorgh, Jan Treck, Jurian van Streeck i Rembrandt, pod którego wpływem Kalf ukształtował swój dojrzały styl.
Twórczość Początkowo malował wiejskie sceny rodzajowe w stylu Adriaena Brouwera, wkrótce jednak jego specjalnością stała się martwa natura. Tworzył kunsztowne, wystawne martwe natury śniadaniowe (banketje) z chińską porcelaną, srebrnymi naczyniami, przedmiotami z macicy perłowej, efektownymi owocami, morskimi skorupiakami i motywami orientalnymi.