Niszczyciel został zamówiony przez marynarkę w stoczni w Bordeaux 9 stycznia 1910 roku, będąc jedną z dwóch jednostek typu tam zbudowanych. Projekt bazował na pierwszym zbudowanym w tej stoczni niszczycielu typu Bouclier – „Boutefeu”. Budowa sfinansowana została z budżetu marynarki na rok 1909. Stępkę okrętu położono w czerwcu 1910 roku. Na początku maja 1912 roku kpt. mar. (fr. lieutenant de vaisseau) Carrel został wyznaczony do nadzorowania prac wykończeniowych niszczyciela. Wodowanie okrętu odbyło się 14 września 1912 roku. Decyzją prezydenta Francji Armanda Fallièresa z 31 października kpt. mar. C.-J.-A. Carrel został mianowany dowódcą niszczyciela
Pierwsze zaczęły się pod koniec 1912 roku w Lorient i ujawniły poważne problemy z turbinami Zoelly. 9 i 11 stycznia 1913 roku obie turbiny zostały zdemontowane i zwrócone producentowi, zakładom Schneider-Creusot. Nowe próby odbyły się dopiero w grudniu, jednak nadal siłownia sprawiała problemy. 13 stycznia 1914 roku okręt osiągnął prędkość 29 węzłów przy wyporności 585 ton, jednak prób nie ukończono z powodu przegrzewania się łożysk wałów napędowych. Jednostka trafiła do doku, gdzie dokonano wymiany wykonanych z brązu panewek, wymieniono zdeformowaną lewą śrubę i przebudowano pomost.