Po remoncie 11 czerwca próby kontynuowano, jednak zostały ponownie przerwane z powodu awarii pompy i wycieku pary. Dalsze testy przeprowadzono 2 i 16 czerwca oraz 16 i 22 lipca; 16 lipca okręt przy wyporności 741 ton rozwinął prędkość 30,68 węzła przy 667 obr./min. Kolejna próba miała się odbyć 4 sierpnia, jednak z powodu wybuchu I wojny światowej nie doszła do skutku i okręt został wcielony do służby.
Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna Okręt był niszczycielem ze zbudowanym ze stali kadłubem o zaokrąglonym przekroju, z podwyższonym pokładem dziobowym sięgającym średnio 4,5 metra ponad wodnicę i mającym niewielki spadek. Konstrukcja kadłuba oparta była na czterech wzdłużnikach i numerowanych od rufy wręgach. Blachy poszycia zewnętrznego miały grubość od 4 do 8 mm, a do stępki przymocowany był drewniany zewnętrzny kil. W celu redukcji kołysania na jednostce zamontowano stępki przechyłowe. Stewa dziobowa była prawie prosta, z gładką krzywizną u dołu, rufa zaś miała wyraźny nawis. Okręt miał jeden ciągły pokład górny, na którym znajdowały się dwie nadbudówki: dziobowa i rufowa.