Charakterystyka Podobnie jak w innych alfabetach sylabicznych pochodzenia indyjskiego, podstawą pisma jest sylaba (spółgłoska z domyślną niezapisywaną samogłoską „a” np. ཀ „ka”). Wyrazy są oddzielone od siebie kropką u góry np. དབྱིན༌ཇི dbyin-ji wymowa: jindźi (angielski). Gdy występuje zbitka spółgłoskowa, poszczególne spółgłoski należące do tej samej sylaby zapisywane są w nieco zmodyfikowanej formie w pionowej kolumnie np. ཀྲ kra, ཀྱ kya, སྐ ska, སྐྱ skya. Samogłoski inne niż „a” zaznaczane są za pomocą specjalnych znaków diakrytycznych. Na przykład sylaba ཀ „ka” po dodaniu odpowiednich diakrytyków samogłoskowych zamienia się w ཀི „ki”, ཀུ „ku”, ཀེ „ke”, lub ཀོ „ko”. Przykłady kombinacji zbitki spółgłoskowej z diakrytykiem samogłoskowym: སྐྱི skyi, སྨུ smu, རྒྱུ rgyu.
ཀ ka [] ཁ ḱa [] ག ga [] ང nga []ཅ ca [] ཆ ća [] ཇ ja [] ཉ nya []ཏ ta [] ཐ t́a [] ད da [] ན na []པ pa [] ཕ ṕa [] བ ba [] མ ma []ཙ tsa [] ཚ t́śa [] ཛ dza [] ཝ wa []ཞ z̀a [] ཟ za [] འ 'a [] ཡ ya []ར ra [] ལ la [] ཤ s̀a [] ས sa []ཧ ha [] ཨ a []