Germania przegrywa i zamienia się w Marię Magdalenę.
XIX wiek thumb|Alegoria smutku, Gerhard von Kügelgen, ok. 1815 thumb|Italia i Germania, Johann Friedrich Overbeck, 1828, Nowa Pinakoteka thumb|Kościół Świętego Pawła we Frankfurcie nad Menem podczas obrad parlamentu frankfurckiego – transparent z obrazem Germanii przesłania prospekt organowy thumb|Germania auf der Wacht am Rhein, Hermann Wislicenus, 1873 thumb|Germania, szkic Schillinga do pomnika w Niederwaldzie Na początku XIX w. Germania zaczyna utożsamiać Matkę Naturę.
W 1809 roku Heinrich von Kleist (1777–1811) napisał odę Germania an ihre Kinder, by promować zarządzoną przez Habsburgów mobilizację przeciwko wojskom Napoleona. Wiersz został opublikowany jednak dopiero w 1813 roku podczas pruskich wojen o wyzwolenie (niem. Befreiungskriege). Germania utożsamia Matkę Naturę, świętą przestrzeń rodzinną, odnosząc się również do klasy średniej, symbolizuje unię braci równych bez względu na pochodzenie. Unia ta to historyczny i polityczny wymiar narodu. Zjednoczeni monarchowie niemieccy przedstawieni byli jako pierwsi z równych, nawiązując do ewolucyjnej, a nie rewolucyjnej jak we Francji budowy społeczeństwa narodowego. Germania Kleista nawołuje swych synów do walki z Frankami.