Na konkurs nadesłano około 40 prac, wśród których rywalizacja „szła w dół”, zgodnie z zaleceniem podziemnych władz. Pierwszą nagrodę otrzymała Halina Rapacka za sztukę obyczajową Kwarantanna, drugą Tadeusz Wołowski za sztukę z elementami społecznikowskimi Zaświta.
Premiera Kwarantanny odbyła się 1 sierpnia 1942 w Tarnowie. Zaświta nigdy nie została wystawiona na scenie; jedyne egzemplarze tekstu sztuki zaginęły, a treść znana jest tylko z relacji autora. Oba utwory były przedmiotem powojennego procesu.
Treść nagrodzonych dramatów Kwarantanna – lichwiarz Izaak Sarna przyjmuje w swojej kamienicy Irenę, córkę profesora zrujnowanego przez weksle. Sarna, wyzyskujący i oszukujący wszystkich swoich mieszkańców, odmawia dziewczynie pomocy. Kiedy Irena przebywa w kamienicy, w dzielnicy zostaje ogłoszona trzytygodniowa kwarantanna. W ciągu tego czasu Irena zakochuje się w lokatorze, bogatym dyrektorze, i razem decydują się oni stawić czoło kłopotom powodowanym przez Izaaka Sarnę.Intryga Kwarantanny opierała się na perypetiach obyczajowo-komediowych;