według recenzji prasy gadzinowej, była to przemiła historyjka z tysiąca i jednej przygód wielkiego miasta, która bawi ucząc.
Zaświta – Walenty Kiełcz jest sierotą po zmarłych na tyfus. W trakcie studiów medycznych zapoznał się z pracami Instytutu Weigla i jako lekarz wrócił na rodzinną wieś, by walczyć z chorobami zakaźnymi. Chłopi, podburzani przez lokalną znachorkę, byli początkowo nieufni wobec praktyki Kiełcza, ale kiedy dzięki jego działaniom udało się opanować epidemię tyfusu, lekarz odniósł sukces.W sztuce, napisanej stylizowaną gwarą ludową, nie pojawiał się żaden żydowski bohater.
Zobacz też Powrót do ojczyzny
Bibliografia Janina Hera, Konkurs na sztukę antytyfusową, „Pamiętnik Teatralny”, 1997, nr 46, s. 399–409.
Kategoria:Kultura w III Rzeszy Kategoria:Propaganda nazistowska Kategoria:1942 w Generalnym Gubernatorstwie