Recepcja mały|Hero i Leander Pierre-Claude'a Delorme'a Historia o kochankach, rozdzielonych głęboką wodą, zmuszonych ukrywać swą miłość i spotykać się tylko nocą, znana jest szeroko w poezji ludowej wielu krajów i pokoleń. On może się z nią widywać tylko, gdy przepłynie przez wodę, kierując się blaskiem zapalonej przez nią pochodni, ona jest najczęściej królewną albo zakonnicą zamkniętą w wysokiej wieży. Wiatr albo zazdrosny mężczyzna gasi pochodnię, ukochany tonie, jego wybranka rzuca się z wieży. Nie wiadomo czy ta pieśń przywędrowała do Grecji, a potem do Europy, czy też wyszła z Bizancjum, gdzie powstała legenda wyjaśniająca nazwę wież morskich nad Hellespontem.
W XIX wieku (1801) balladę opartą na utworze Muzajosa pt. Hero und Leander napisał Friedrich Schiller. Po nim opracowaniem tematu ludowego w balladzie zaczynającej się od słów Es waren zwei Königskinder zajął się Heinrich Heine. W 1831 roku austriacki poeta Grillparzer napisał tragedię Des Meeres und der Liebe Wellen.