Kodeks został znowelizowany w 1998 roku przez Jana Pawła II apostolskim motu proprio Ad Tuendam Fidem (kan. 750 i 1371, n. 1), w 2009 roku przez Benedykta XVI apostolskim motu proprio Omnium in mentem (kan. 1008, 1009, 1086, 1117 i 1124), w 2015 przez Franciszka apostolskim motu prioprio Mitis Iudex Dominus Iesus (kan. 1671–1691), a także w 2016 przez tego samego papieża apostolskim motu proprio De concordia inter Codices (kan. 111, 112, 535, § 2, 868, § 1 i 3, 1108, § 3, 1109, 1111, § 1, kan. 1112, § 2, kan. 1116, § 3, kan. 1127, § 1), w 2017 apostolskim motu proprio Magnum Principium (kan. 838, § 2 i 3), w 2019 apostolskim motu proprio Communis Vita (kan. 694 i 729), w 2020 apostolskim motu proprio Authenticum charismatis (kan. 579) i w 2021 apostolskim motu proprio Spiritus Domini (kan. 230 § 1) oraz konstytucją apostolską Pascite gregem Dei (księga VI), a także w 2022 apostolskim motu proprio Competentias quasdam decernere (kan. 237 § 2, 242 § 1, 265, 604 § 3, 686 § 1, 688 § 2, 699 § 2, 700, 775 § 2, 1308 i 1310) i Recognnitum Librum VI (kan. 695 § 1), w 2023 apostolskim motu proprio Expedit ut iura (kan. 700) i Prelature personali (kan. 295 i 296). Zmiany z 2015 weszły w życie 8 grudnia 2015. Zmiany z 2016 weszły w życie 31 maja 2016. Zmiany z 2017 weszły w życie 1 października 2017. Zmiany z 2019 r.