Zasada działania silnika Podstawą działania silnika BLDC jest, podobnie jak w wielu typach silników elektrycznych, wzajemne oddziaływanie pól magnetycznych stojana i wirnika. W tym silniku pole magnetyczne stojana jest wytwarzane przez uzwojenia nawinięte na rdzeniu z materiału ferromagnetycznego. Wirnik jest magnesem trwałym, dzięki czemu nie ma potrzeby doprowadzania prądu do wirnika, tak jak jest to robione przez szczotki i komutator w silniku szczotkowym. By w miarę obrotu wirnika silnik wytwarzał moment obrotowy, pole magnetyczne wytworzone przez cewki musi obracać się. Przełączanie uzwojeń silnika określane jest jako komutacja elektroniczna, a układ to realizujący komutatorem elektronicznym.
Schemat zastępczy mały|Idea zasilania silnika BLDC mały|Schemat zastępczy silnika BLDC W podstawowej konstrukcji silnika, cewki stojana tworzą układ trójfazowy połączone w gwiazdę. Odpowiednie podłączanie uzwojeń tworzy pole magnetyczne w przybliżeniu prostopadłe do pola magnetycznego magnesów.
Uzwojenie każdej fazy ma indukcyjność (L), rezystancję (R), a ruch względem magnesu wytwarza w nim siłę elektromotoryczną (przeciwelektromotoryczną, UG).