Za swój bohaterski czyn został uhonorowany godnością samuraja. Dzięki jego staraniom uratowane polskie sieroty zostały przewiezione na pokładzie statku handlowego do USA, gdzie znalazły opiekę amerykańskiej Polonii. Z chwilą przybycia do Ameryki Karol Pawlica został zatrudniony w Konsulacie RP w Chicago.
mały|left|Grób Pawlicy na cmentarzu ewangelickim w Nieborach Rok później powrócił do kraju, gdzie został skierowany przez Ministerstwo Byłej Dzielnicy Pruskiej w Warszawie do pracy w Wydziale Rolnictwa i Dóbr Państwowych Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Toruniu z dniem 6 maja 1921 roku. 5 miesięcy później awansował do rangi radcy wojewody pomorskiego. W połowie lat 30. przeszedł na emeryturę i został członkiem Macierzy Szkolnej w Czechosłowacji z legitymacją o numerze 008950. Zamieszkał w Cieszynie przy ul. Słowackiego 1.
Podczas okupacji hitlerowskiej ukrywał się w Generalnym Gubernatorstwie. Po wojnie powrócił do rodzinnych Nieborów, co potwierdza czechosłowacki Národní výbor, który nadał mu prawa obywatelskie w roku 1945 (Niebory, jak i całe Zaolzie po 1945 roku włączone zostają do Czechosłowacji). W kolejnych latach wstąpił do Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego i założył lokalne koło w Nieborach.