Giuseppe Meazza (ur. 23 sierpnia 1910 w Mediolanie, zm. 21 sierpnia 1979 w Lissone) – włoski piłkarz, który występował na pozycji napastnika, a także trener piłkarski. W latach 1930–1939 reprezentant Włoch.
Uważany za jednego z najlepszych zawodników w historii włoskiej piłki nożnej. Większość kariery klubowej spędził w Interze Mediolan, w którym występował w latach 1927–1940 oraz 1946–1947 zdobywając dla klubu 284 bramki w 408 meczach. Przez dziewięć lat był kapitanem drużyny. Trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Włoch, tyle samo razy zostawał królem strzelców rozgrywek i przekroczył granicę 100 goli w Serie A, dokonując tego najszybciej w historii, mając 23 lata i 32 dni. Zdobywca Pucharu Włoch w sezonie 1938/1939 i król strzelców tych rozgrywek w sezonie 1937/1938. Jest czwartym najlepszym strzelcem w historii Serie A, mając na koncie 216 goli.
Z 33 golami pozostaje drugim najskuteczniejszym strzelcem w historii reprezentacji Włoch. Wraz z reprezentacją narodową świętował mistrzostwo świata w latach 1934 (strzelił 2 bramki w turnieju finałowym) i 1938 jako kapitan. Dwukrotnie zdobywał złoty medal w Pucharze Europy Środkowej. W latach 1937–1939 kapitan włoskiej reprezentacji.