Po zakończeniu kariery seniorskiej był m.in. trenerem reprezentacji Włoch podczas Igrzysk Olimpijskich 1952. Został także trenerem włoskich klubów: Interu Mediolan, Atalanty BC i Pro Patrii. W latach 1948–1949 trenował turecki klub Beşiktaş JK.
W 1980 stadion Comunale San Siro, na którym rozgrywają swoje mecze Inter Mediolan oraz Milan, przemianowano na Stadio Giuseppe Meazza, jednak kibice Milanu wciąż używają nazwy San Siro. W 2011 został pośmiertnie wprowadzony do Galerii Sławy włoskiej piłki nożnej, cztery lata później został uwzględniony w Alei Gwiazd włoskiego sportu. W 2019 został członkiem Galerii Sław Interu Mediolan.
Dzieciństwo Giuseppe Meazza urodził się 23 sierpnia 1910 w via Maestri Campionesi w Porta Vittorii, dzielnicy Mediolanu. W wieku 7 lat stracił ojca z powodu trwającej I wojny światowej. Dorastał będąc wychowywany przez matkę, Ersilię, której pomagał sprzedawać owoce w sklepie. W wieku 6 lat zaczął grać w piłkę nożnę, jednak z powodu braku butów grał boso piłką zrobioną ze szmat. W tamtym czasie grał na ulicy w drużynie „Maestri Campionesi”. W 1922, po tym jak matka dała mu zgodę na regularną grę, dołączył do klubu Gloria F.C.