W polu czerwonym pomłość srebrna. Klejnot: dwa rogi jelenie czerwone. Znamierowski notuje także inne wyobrażenia klejnotów herbu (patrz sekcja: Najwcześniejsze przedstawienia i ewolucja wizerunku). Klejnot w Gnieździe cnoty i Herbach rycerstwa polskiego Paprockiego: Między dwoma rogami jelenimi, trzymający je mąż brodaty z przepaską na czole. U Niesieckiego zamiast męża jest panna.
Najwcześniejsze wzmianki Najwcześniejsze przedstawienia i ewolucja wizerunku
Jeden z najstarszych herbów polskich, przez Franciszka Piekosińskiego wywodzony od stanicy runicznej (runa ᛟ). O dawności herbu świadczyć może umieszczenie go przez Jana Długosza wśród sześciu głównych herbów Polski (łac. arma baronum), poza tym panów z Czarnkowa (późniejszych Czarnkowskich pieczętujących się odmianą herbu – Nałęcz III) wymienia się w dokumentach już w XII w.
Według niektórych heraldykówNp. w: pierwotnie przedstawiał prawdopodobnie pomłość (sznur skręcony ze słomy z wymłóconego zboża, służący do wiązania snopków), uformowaną w okrąg, z końcami założonymi na siebie. Późniejsze przedstawienia, od XV wieku, wprowadziły przewiązanie końców, a także zmieniły wiązkę zboża w chustę.