Parowóz Tx1112 był w 2000 roku czynny na kolei leśnej w Hajnówce, lecz nie jest czynny obecnie (stan na 2023).
Charakterystyka thumb|left|Rysunek fabryczny Wąskotorowy tendrzak, o układzie osi D (0-4-0T), z silnikami bliźniaczymi na parę nasyconą (Dn2t). Przystosowany był do pracy z tendrem pomocniczym dla zwiększenia zasięgu. Parowóz w długich skrzyniach po bokach kotła, sięgających na całą jego długość, przewoził 0,3 t węgla i 1,1 m³ wody. Stosowano różne tendry doczepne, m.in. typowe czteroosiowe firmy Borsig o pojemności 1,5 t węgla i 5 m³ wody.
Kocioł był płomieniówkowy, z miedzianą skrzynią ogniową i szerokim stojakiem. Ciśnienie kotła wynosiło 15 atmosfer, powierzchnia ogrzewalna kotła 16,16 m², a powierzchnia rusztu 0,42 m². Na kotle umieszczony był wysoki zbieralnik pary, a z jego przodu i tyłu dwie piasecznice. Po prawej stronie zbieralnika pary na zewnątrz była umieszczona przepustnica pary z napędem zewnętrznym, a na wierzchu zbieralnika znajdowały się sprężynowe zawory bezpieczeństwa. Parowozy miały na kominie duże odiskierniki bębnowe typu Knobel, które mogły być demontowane. Typowo do zasilania wodą stosowano dwa inżektory ssąco-tłoczące Körtiga o wydajności 50 l/min, ale armatura mogła się różnić w zależności od producenta.