thumb|300px|Przy konikotomii cięcie wykonuje się między chrząstką tarczowatą, a chrząstką pierścieniowatą. Konikotomia (krikotyreotomia) – inwazyjna technika stosowana w stanach nagłych jako szybki i doraźny sposób udrożnienia dróg oddechowych, które zostały zablokowane na wysokości lub powyżej szpary głośni. Zabieg laryngologiczny polega na przecięciu więzadła pierścienno-tarczowego, umieszczonego między dolnym brzegiem blaszki chrząstki tarczowatej krtani oraz górnym brzegiem łuku chrząstki pierścieniowatej krtani.
Nazwa konikotomia (łac. conicotomia) wzięła się od nazwy stożka sprężystego (łac. conus elasticus), położonego za więzadłem pierścienno-tarczowym i również przecinanego podczas tego zabiegu.
Wskazania Konikotomia jest postępowaniem z wyboru ze wskazań nagłych w przypadku braku możliwości wentylacji lub konwencjonalnej intubacji pacjenta, stosowana gdy wszystkie pozostałe metody zabezpieczenia drożności dróg oddechowych zawiodły. Alternatywna tracheotomia ma zastosowanie w przypadku zabiegów planowych i przewidywanej długoterminowej wentylacji.