W służbie ks. Krzysztofa Radziwiłła (współcześnie z: Salomonem Rysińskim, Danielem Naborowskim, Jerzym Szlichtyngiem, Krzysztofem Arciszewskim) pełnił funkcje m.in. lustratora dóbr książęcych, intendenta i płatnika (wypłacał m.in. pobory książęcym żołnierzom). Z polecenia księcia jeździł do trybunału lubelskiego. W roku 1626 prowadził dla księcia diariusz wydarzeń wojennych (do dzisiaj nie odnaleziony) w czasie walk ze Szwedami na Litwie. 17 sierpnia 1626 powrócił na swe dawne stanowisko lustratora dóbr Radziwiłłowskich. Zapewne wtedy, przy okazji drugiego małżeństwa, przeszedł na kalwinizm. Jest notowany po raz ostatni w 1643 w rejestrze przystępujących do komunii w kalwińskim zborze w Słucku.
Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była współwyznawczyni Wiktoria z Cettisów (zm. 1620/1626) córka mieszczanina Krakowa i Rakowa, Jana Baptysty Cettisa (zm. 1613). Jego drugą żoną, poślubioną ko. 1626 była kalwinistka Wilczkówna. Z obu małżeństw miał kilkoro dzieci m.in. syna Jana, który w 1660 roku przeszedł na katolicyzm i Olbrychta Mł., który był w latach 80 XVII wieku członkiem zboru kalwińskiego w Słucku.