Franciszek Maksymilian Sobieszczański (ur. 13 października 1814 w Bychawie, zm. 3 czerwca 1878 w Warszawie) – historyk, historyk sztuki, badacz historii Warszawy, wydawca źródeł, encyklopedysta, cenzor.
Życiorys Po ukończeniu szkoły parafialnej w Horochowie na Wołyniu rozpoczął pracę jako uczeń ogrodnika w ogrodzie botanicznym Liceum Krzemienieckiego. W lipcu 1831 przedostał się do Królestwa Polskiego i wstąpił do oddziału powstańczego Samuela Różyckiego. Po upadku powstania przedostał się do Galicji. Pracował w dobrach hr. Tarnowskiego w Dzikowie jako lektor Tarnowskiego, a następnie został kierownikiem biblioteki dzikowskiej.
W 1834 rozpoczął pracę w krakowskiej drukarni Helcla. W latach 1837–1838 podróżował po Niemczech, Francji i Anglii. Po powrocie do Krakowa w sierpniu 1838 został aresztowany i przekazany Rosjanom. Osadzony w Cytadeli Warszawskiej, przyznał się do udziału w powstaniu i zgodził się na współpracę z carską policję w zamian za uwolnienie. W 1839 udał się do Belgii i Francji, aby na zlecenie Rosji śledzić działalność polskich uchodźców. Sporządził m.in. kilka memoriałów o działalności emigracji polskiej we Francji. Po zakończeniu współpracy z carską policją pracował w drukarni w Warszawie.