Od 1846 pracował w Komitecie Cenzorskim, od 1854 jako starszy cenzor.

W latach 1857–1861 był redaktorem Kalendarza wydawanego przez Obserwatorium Astronomiczne w Warszawie. Był członkiem komitetu redakcyjnego „Tygodnika Ilustrowanego”. Redagował dział geografii, archeologii i bibliografii pisarzy polskich w Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopediiEncyklopedia Powszechna, tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.. W 1861 został prezesem Komitetu Cenzorskiego, w latach 1861–1863 był jednocześnie redaktorem „Dziennika Powszechnego”. W ostatnich latach życia zajmował się pracą naukową, publicystyczną i redakcyjną.

Poglądy Jako historyk był samoukiem. Uważał, że poznanie historyczne na charakter empiryczny, oparte jest bowiem na badaniach naukowych (przeciwstawiał się intuicjonizmowi historycznemu). Postulował wykorzystanie w badaniach archeologicznych metod nauk przyrodniczych, uważał, że archeolog powinien rekonstruować całość na podstawie zachowanych szczątków. Na podstawie zabytków archeologicznych doszedł do wniosku, że wszystkie ważniejsze grody Polski, Rusi, Czech i Pomorza istniały jeszcze przed chrześcijaństwem.