Historia i przedstawiciele Rozkwit literatury żydowskiej na ziemiach polskich związany jest z haskalą – żydowskim ruchem oświeceniowym, który na ziemiach polskich rozpoczął się w połowie XIX wieku pod wpływem zachodnioeuropejskiej literatury hebrajskiej. Wydawano wtedy liczne czasopisma w języku hebrajskim (m.in. „Haszachar”, „Haboker or” i „Ha-Cefira”), co sprzyjało rozwojowi literatury świeckiej w tym języku. Tworzyli wtedy m.in. Mendel Lewin z Satanowa, Józef Perl, Nachman Krochmal, Meir Halewi Letteris (poeta i tłumacz), Jehoszua Schorr (nazywany „galicyjskim Wolterem”), Fabiusz Mieses (tłumacz z łaciny), Michał Lebensohn (poeta) oraz Mordechaj Dawid Brandstaetter (nowelista).
Pod koniec XIX wieku, w okresie dojrzewania (Sifrut ha'tchija), pojawiło się kolejne pokolenie pisarzy żydowskich na ziemiach polskich tworzących w języku hebrajskim. Byli to m.in.: Nachum Sokołow (krytyk, eseista, powieściopisarz i publicysta), Abraham Szalom Frydberg i Dawid Fryszman.