Silnie zaznaczył się podział na dzielnice mieszkaniowe (z największym Ursynowem, przez pierwsze lata prawie zupełnie pozbawionym infrastruktury usługowej) i przemysłowe, z wielkimi zakładami przemysłu ciężkiego (Żerań, Ursus, Huta Warszawa), co w konsekwencji pociągnęło za sobą duże problemy komunikacyjne związane z koniecznością przemieszczania się ludzi do pracy na duże odległości.

thumb|left|Nowoczesne biurowce na Woli w miejscu dawnych zakładów im. Marcina Kasprzaka thumb|Nowa intensywna zabudowa przy Kopcu Szczęśliwickim thumb|upright|left|Chaotyczna zabudowa przy ul. Grzybowskiej thumb|upright|Biurowiec TP SA przy ul. Moniuszki, wystający ponad ustaloną wysokość zabudowy dla tej części Śródmieścia

Dekret Bieruta i jego skutki

Dnia 26 października 1945 roku wydany został Dekret o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (plik:doc)., znany jako Dekret Bieruta. Na jego mocy na własność gminy m.st. Warszawy przechodziły wszelkie grunty w przedwojennych granicach miasta. Dekret w założeniach miał ułatwić odbudowę stolicy, zwłaszcza dzielnic zrównanych z ziemią. Nie dotyczył budynków, a tylko gruntów – budynki znajdujące się na nich miały pozostać własnością dotychczasowych właścicieli.