Karin Maria Boye (ur. 26 października 1900 w Göteborgu, zm. 24 kwietnia 1941 w Alingsås) – szwedzka poetka i powieściopisarka.
Życiorys Karin Maria Boye była lesbijką – pomimo krótkotrwałego związku małżeńskiego z Leifem Björkiem. W 1932 po zerwaniu małżeństwa związała się z Gunnel Bergström, która rozstała się ze swoim mężem, poetą Gunnarem EkelöfemKarin Boye och de postuma bortförklaringarna.
Karin Boye zasłynęła głównie jako poetka. Najbardziej znane jej wiersze to Pewnie, że boli (szw. Ja visst gör det ont) ze zbioru För trädets skull (1935) oraz I rörelse (W ruchu) ze zbioru Härdarna (1927). Była członkiem ważnej szwedzkiej instytucji literackiej Samfundet De Nio (miejsce nr 9) od 1931 do swojej śmierci.
Poza Szwecją najbardziej doceniana jest jej powieść Kallocain (Kalokaina), przedstawiająca wizję państwa totalitarnego podobną do tych ukazanych w powieściach Nowy wspaniały świat (1932) Aldousa Huxleya i Rok 1984 (1949) George'a Orwella. Pewne znaczenie ma też powieść Kris (Kryzys) opowiadająca, podobnie jak Szklany klosz (1963) Sylvii Plath, o przedsamobójczym kryzysie.