Karin Boye zginęła śmiercią samobójczą; po zażyciu tabletek nasennych wyszła z domu 23 kwietnia 1941 i została znaleziona, jak mówi raport policyjny z Archiwum Regionalnego w Göteborgu, 27 kwietnia 1941. Na jej ciało natrafił rolnik, który wybrał się na spacer, na skale znajdującej się na wzgórzu z widokiem prosto na północ od Alingsås, w pobliżu Bolltorpsvägen. Skała ta stanowi obecnie miejsce pamięci Karin Boye.
W 2004 jeden z oddziałów Biblioteki Uniwersyteckiej w Uppsali został nazwany jej imieniem (Karin Boye-biblioteket).
Utwory Powieści: Astarte, 1931 (Astarte) Merit vaknar, 1933 (Merit budzi się) Kris, 1934 (Kryzys) För lite, 1936 (Za mało) Kallocain, 1940 (Kallokaina)
Zbiory wierszy: Moln, 1922 (Chmury) Gömda land, 1924 (Ukryty kraj) Härdarna, 1927 (Ogniska) För trädets skull, 1935 (Z powodu drzewa) De sju dödssynderna, 1941 (Siedem grzechów głównych – niedokończony)
W Polsce opublikowano: Wiersze wybrane – wybrał, ze szwedzkiego przełożył i opracował Ryszard Mierzejewski (2014) Kiedy pąki pękają... i inne wiersze wybrane;