Eliasz Klimowicz, przez zwolenników nazywany: прарок Ілля/prorok Ilja (ur. , zm. 1939 lub później) – przywódca sekty religijnej, niepiśmienny chłop prawosławny pochodzenia białoruskiego, działający w okolicach Podlasia.
Biografia Budowa cerkwi Urodził się w rodzinie mieszanej prawosławno-katolickiej Wawrzyńca i Józefiny Klimowiczów, na ziemiach guberni grodzieńskiej. Wychowywał się w Grzybowszczyźnie między Gródkiem a Krynkami na Białostocczyźnie, historycznej Ziemi Kryńskiej d. Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dwukrotnie żonaty (pierwszy raz z Jewdokiją, po jej śmierci z Emilią).
Klimowicz miał mieć tajemniczy sen. Po jego wyjaśnienie udał się do Kronsztadu do ojca Joana. Ten miał mu wyjaśnić sen jako żądanie Boga, by Klimowicz w swojej miejscowości wybudował cerkiew. Dał też Klimowiczowi zaświadczenie, że ten na polecenie Boga buduje cerkiew, co miało mu ułatwić zbieranie pieniędzy oraz uzyskanie pozwolenia na budowę. Kult proroka Ilji oparty był na podobnym zjawisku, które na początku stulecia wytworzyło się wokół Joana z Kronsztadu. Eliasz Klimowicz rozpoczął budowę cerkwi w roku 1904 po dwuletniej kweście, jednak przed wybuchem I wojny światowej nie została ona ukończona.