W wieku 80 lat miał zostać zwolniony z łagru na mocy amnestii po układzie Sikorski-Majski, a później miał umrzeć w domu starców prawdopodobnie przerobionym z jakiegoś klasztoru.
Według innej wersji miał uciec na Bielszczyznę. Według jeszcze innej miał zostać zastrzelony przez białoruską milicję, która samoistnie tworzyła się po wkroczeniu wojsk sowieckich na Białostocczyznę.
Po zniknięciu proroka grupa grzybowska uległa rozkładowi i nigdy więcej się nie reaktywowała.
Odniesienia w sztuce Eliasz Klimowicz jest bohaterem sztuki Prorok Ilja autorstwa Tadeusza Słobodzianka. Autorska inscenizacja sztuki, z Jerzym Trelą w roli tytułowej, została wystawiona w 1994 roku przez Teatr Telewizji. Sztuka, z Andrzejem Sewerynem w roli Ilji, był również wystawiana w 2012 roku przez warszawski Teatr na Woli. Dramaty nawiązujące do postaci Klimowicza wystawia supraski Teatr Wierszalin.
W roku 1997 powstał telewizyjny film fabularny Krzysztofa Wojciechowskiego Historia o proroku Eliaszu z Wierszalina, w którym rolę tytułową zagrał Henryk Talar.
Książka pt. „Wierszaliński raj”, napisana w języku białoruskim przez Aleksieja Karpiuka, obecnie zakazana na Białorusi, jest sowieckim studium sekciarstwa z początku lat 30. XX wieku, antyreligijną opowieścią, przedstawiającą „proroka” Eliasza Klimowicza i mroki fanatyzmu jego wyznawców.