thumb|240px|Klasztor w Esrum na grafice z 1800 r. Opactwo cystersów w Esrum (duń. Esrum albo Esrom Kloster) – klasztor cystersów w Esrum, w Danii, w Regionie Stołecznym, na północy wyspy Zelandia, między jeziorem Esrum (Esrum Sø) a cieśniną Sund, w pobliżu wsi Esbønderup, na obszarze Parku Narodowego Kongernes Nordsjælland (duń. Nationalpark Kongernes Nordsjælland).
Zarys historii W 1151, na miejsce wcześniejszego klasztoru benedyktynów. arcybiskup Eskil z Lund (żyjący w latach 1100-81) sprowadził cystersów z opactwa w Clairvaux. Opactwo w Esrum — najstarsze cysterskie opactwo na obecnym terenie Danii (drugie na terenie ówczesnej Danii po opactwie Herrevadzob. , które od 1658 znalazło się na terenie Szwecji) — w stosunkowo krótkim czasie stało się bogato uposażonym i prężnie działającym ośrodkiem duchowym oraz kulturalno-gospodarczym tej części Europy. Pożary pierwotnych zabudowań w 1194 i 1204 przyczyniły się do gruntownej odbudowy, wówczas powstał okazały trzynawowy kościół opacki. Z zachowanych zabytków literatury średniowiecznej znany jest Codex Esromensis (Esrum Klosters Brevbog), kodeks z 259 łacińskimi dokumentami rękopiśmiennymi z lat 1140-1512.