Maraton skatowy – wielorundowy turniej skatowy, obejmujący więcej niż 3 rundy (serie) po 24 rozdania w każdej z nich. Najdłuższe maratony liczyły nawet po 15-18 rund, co stanowi ekwiwalent 5-6 standardowych turniejów. Były to często imprezy całonocne – rozpoczynały się one po południu, a kończyły rankiem następnego dnia.
Pierwsze maratony skatowe w Polsce Pierwszy maraton w historii polskiego skata rozegrano 25 maja 1984 roku w Klubie Studenckim „Spirala” w Gliwicach. Zorganizowało go kilku ówczesnych studentów Politechniki Śląskiej, a nad jego przebiegiem czuwał Jerzy Niemiec, przewodniczący założonej nieco wcześniej (3 stycznia 1984) sekcji skatowej Politechniki, wspomagany przez Piotra Niemca i Bogusława Nowakowskiego. W porównaniu z późniejszymi maratonami, frekwencja nie była tu jeszcze zbyt duża (54 zawodników), natomiast pod względem długości gry ustanowiono wówczas rekord, którego już nigdy później nie udało się pobić: rozegrano wtedy aż 18 rund po 24 rozdania. Rozgrywki trwały całą noc, a każda z rund trwała około godziny. Maraton w „Spirali” zakończył się podwójnym triumfem OKS MDK Mikołów – pierwsze miejsce zajął Ryszard Limański, a na drugiej pozycji uplasował się jego kolega z sekcji, Andrzej Kolon.