spędził rok w Związku Radzieckim, pracując tam nad różnymi projektami.
W 1933 r., po dojściu do władzy nazistów, uciekł do Czechosłowacji przez zieloną granicę. Powodem było szczególne krytykowanie w latach poprzednich nacjonalistycznej retoryki Hitlera i liczne prace ośmieszające przywódcę tej partii. Na emigracji kontynuował pracę twórczą, uczestniczył w wystawach. Wykonał w tym czasie m.in. projekt okładki niemieckiego wydania książki Brachland Petra Jilemnickiego: fotomontaż, w którym wykorzystał fotografię Ireny Blühovej. W 1935 roku przedstawił swoje prace na wystawie w Paryżu.
Po zajęciu Sudetów przez Hitlera Heartfield wydostał się 9 grudnia 1938 roku do Wielkiej Brytanii. Jako były obywatel Niemiec został tam internowany. Współpracował jednak z brytyjskimi wydawnictwami.
thumb|upright|Grób Johna Heartfielda na cmentarzu w Berlinie
31 sierpnia 1948 roku Heartfield powrócił do Niemiec. Zamieszkał w Lipsku, w strefie radzieckiej. Wraz z bratem Wielandem Herzfeldem pracował dla różnych wydawnictw i teatrów NRD. W roku 1956 przeniósł się do Berlina, gdzie został obrany członkiem rzeczywistym Niemieckiej Akademii Sztuk w Berlinie. Od roku 1951 chorował wskutek powtarzających się zawałów serca.