Określa się je jako folkloryzm.
Inne podziały Kryterium socjohistoryczne pozwala wyróżnić np. folklor chłopski, szlachecki, miejski, robotniczy. Kryterium środowiskowe, np. folklor żołnierski, marynarski, przestępczy, uczniowski. Kryterium zawodowe, np. folklor górniczy, rybacki. Kryterium regionalne, np. folklor góralski, kaszubski, śląski. Kryterium sytuacyjno-okolicznościowe, np. folklor wojenny, strajkowy, obozowy. Kryterium etniczne, np. folklor cygański, żydowski. Kryterium dominanty środków wyrazu, np. folklor słowny, muzyczny, taneczny, widowiskowy, plastyczny (maski, kostiumy)Roch Sulima, „Folklor”, [w:] Wielka encyklopedia powszechna PWN, Warszawa..
Charakterystyka przekazu folklorystycznego Transmisja tekstów folkloru jest anonimowa, spontaniczna, ekspresyjna i następuje w warunkach bezpośredniego kontaktu nadawcy i odbiorcy. Odbywa się w określonych okolicznościach (sytuacjach folklorotwórczych) np. podczas obrzędów rodzinnych, dorocznych, zabawy i wymaga odpowiednich kompetencji kulturowych odbiorcy (np. podzielania określonego stosunku do norm społecznych, znajomości faktów związanych z przekazywanym tekstem itp.). Nadawcami są kompetentni reprezentanci tradycji, zwykle jednostki uzdolnione. Przekaz folklorystyczny zakłada wymienność ról między nadawcą i odbiorcą.