wraz z Czesławem Jarnuszkiewiczem brał udział w projektowaniu nowego umundurowania dla Legionów Polskich. W zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie znajdują się: seria 5 akwarel i rysunków tuszem na kalce z projektem munduru dla kawalerii: m.in. projekt kurtki mundurowej dla 2.pp z lamowanymi wypustkami koloru szaroniebieskiego, mundur 1. Pułku Ułanów z rogatywką i mundur dla 2. Pułku Ułanów o amarantowym rabacie z białą wypustką.
W 1917 roku Filipkiewicz został przeniesiony do rezerwy. Powrócił do pracy pedagogicznej, a w wolnym czasie tworzył. Po wojnie w 1920 r. został wybrany prezesem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” i natychmiast zorganizował wielką wystawę członków w warszawskiej Zachęcie. W 1929 roku otrzymał złoty medal na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. W tym samym roku otrzymał również nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności im. Probusa Barczewskiego za całokształt twórczości i za obraz Jesień. W 1933 roku został nagrodzony przez Polską Akademię Umiejętności za całokształt twórczości. W 1933 otrzymał dyplom honorowy warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. W 1938 roku otrzymał dyplom honorowy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1930 roku wykładał na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1936 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym.