Po pobycie w Liverpoolu, następnie w Crawford, przydzielony jako dowódca plutonu 2 szwadronu 10 Pułku Strzelców Konnych 10 Brygady Kawalerii Pancernej.
Zgłosił się do służby w kraju, przeszkolony ze specjalnością w wywiadzie na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in.: Oficerski Kurs Doskonalący Administracji Wojskowej (kamuflaż polskiej szkoły wywiadu), spadochronowym, walki konspiracyjnej, odprawowym (STS 43, Audley End), i in. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 29 grudnia 1942, awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1943.
Skoczył ze spadochronem do Polski w nocy 13/14 marca 1943, w sezonie operacyjnym „Intonacja”, w operacji „Window”, z samolotu Halifax HR-666 „E” (138 Dywizjon RAF), na placówkę odbiorczą „Żbik” 605 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości Lelów, 8 km od Koniecpola. Razem z nim skoczyli: por. Antoni Chmielowski ps. Wołk, ppor. Stefan Jasieński ps. Alfa, ppor. Władysław Maksyś ps. Azot.