Dzieje Tewji Mleczarza ( Tewje der Milchiker) – powieść autorstwa Szolema Alejchema z 1894 roku, znana także pod alternatywnym tytułem Dzieje Tewjego Mleczarza.
Fabuła Tewje jest ubogim mleczarzem z żydowskiej wsi Kasrylewka. Nieustannie szuka sposobności do zarobienia pieniędzy, mimo iż w duchu uznaje swoją biedę i nie wini się za nią. Z żoną Gołde ma siedem córek, które chce po kolei wydać za mąż. Każdą sytuację życiową Tewje tłumaczy sobie cytatami z Biblii i Midraszy. Pierwsze rozdziały opowiadają o wydarzeniach z życia Tewji – jak podwiózł dwie kobiety na drodze i jak stracił pieniądze, wchodząc w układ z niegodnym zaufania Żydem. Kolejne rozdziały opisują wydanie za mąż kolejnych córek Tewji: Cejtł, która chce wyjść za biednego krawca, Motła Kamzojła, mimo że stara się o nią najbogatszy Żyd we wsi, Lejzer-Wołf; Hodł, która chce wyjść za młodego Żyda o rewolucyjnych poglądach, Perczyka; Chawy, która pragnie poślubić kogoś, kto nie jest Żydem; Szprince, zakochanej w bogatym Żydzie, którego rodzina nie zezwala na ślub;