Bejłkie, która wychodzi zgodnie z wolą ojca za bogatego Pedocera. Ostatnie rozdziały opisują z kolei ingerencję Rosjan w sprawy Żydów i w efekcie wysiedlenie mieszkańców wioski.
Powieść jest pisana jako zwierzenia głównego bohatera, Tewji, samemu autorowi, Szolemowi Alejchemowi. Mleczarz niejednokrotnie lamentuje, ponieważ spotykają go „wszystkie nieszczęścia świata” – po zdobyciu pieniędzy, traci je przez oszusta; pierwsze dwie córki zaręczają się po kryjomu, bez zgody ojca, następnie Cejtł prowadzi życie biednej kobiety (później wdowy), a Hodł musi wyjechać do Perczyka, którego zesłano na Sybir, i ciężko pracować. Tewje wydziedzicza córkę Chawę i spotyka ją dopiero po wielu latach. Następną tragedią jest samobójstwo córki Szprince z powodu niespełnionej miłości. Potem następuje bankructwo Pedocera, męża Bejłkie, który sam oddaje część majątku Tewji, a ten porzuca pracę mleczarza. Wreszcie bohatera dotyka śmierć żony i w ostateczności życie w diasporze. Tewje zawsze tłumaczy sobie zrządzenia losu tym, że to wola Boża i musi przyjąć je z pokorą.