Zamek w Świerklańcu (niem. Schloss Neudeck), także Stary Zamek w Świerklańcu – nieistniejący zamek i rezydencja pałacowa w Świerklańcu, w powiecie tarnogórskim, w województwie śląskim. Był najstarszym elementem zespołu rezydencjonalnego w Świerklańcu i przez kilka stuleci stanowił jedną z głównych siedzib rodu Henckel von Donnersmarcków.
Warownia powstała prawdopodobnie w XIV wieku na wyspie otoczonej mokradłami i nawodnioną fosą. Około 1670 roku została przekształcona w rezydencję barokową, a w połowie XIX wieku rozbudowana o neogotyckie skrzydła i wieże. Po zniszczeniach z 1945 roku pozostawała w stanie ruiny, którą we wrześniu 1962 roku wysadzono i rozebrano, mimo wcześniejszych planów zabezpieczenia oraz odbudowy obiektuJarosław Rolak, „Zamek w Świerklańcu. Historia wyburzenia w świetle materiałów archiwalnych Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach”, „Wiadomości Konserwatorskie Województwa Śląskiego”, 2010..
Położenie
Zamek znajdował się na terenie obecnego parku w Świerklańcu, na podmokłym obszarze doliny Brynicy.