Élisabeth Badinter, z domu Bleustein-Blanchet (ur. 5 marca 1944 w Boulogne-Billancourt) – francuska myślicielka, feministka, historyczka i filozofka.
Działalność naukowa i społeczna Specjalistka od filozofii oświecenia, przedstawicielka filozofii feministycznej. Jest profesorką filozofii w paryskiej École Polytechnique w Paryżu.
Jedna z najważniejszych postaci europejskiego feminizmu, duchowa spadkobierczyni Simone de Beauvoir, rzeczniczka liberalnego feminizmu. Zajmuje się też historią kobiet.
W pracy opublikowanej w 1980 roku Historia miłości macierzyńskiej traktuje nie tyle o macierzyńskiej miłości, co o rodzicielskiej obojętności przez stulecia. Badinter przedstawia tezę, zgodnie z którą miłość macierzyńska nie stanowiła aż do początku XX wieku wartości społecznej i moralnej. Dowodzi, że matka we XVII-wiecznej Francji nie była związana więzami czułości i zażyłości z dzieckiem. Wychowywanie dzieci było znacznym obciążeniem ekonomicznym, którego rodzice starali się uniknąć. Dzieci rodziły się często, ale też często umierały, zwłaszcza w krytycznym pierwszym roku życia – były zabijane, porzucane, oddawane na wieś, nie karmione. Towarzyszyła temu zwykle obojętność rodziców. Istotniejsze dla kobiet były obowiązki wobec męża i wspólnoty, a nie dziecka.