Diels spotkał tam również ponownie Hansa Bernda Giseviusa, swojego dawnego konkurenta do stanowiska szefa Gestapy i późniejszego spiskowca z 20 lipca 1944, pełniącego wówczas funkcję wicekonsula w Zurychu. Po powrocie do Rzeszy był dwukrotnie aresztowany przez Gestapo (wczesną wiosną oraz w listopadzie 1944).
Proces norymberski Diels został zaaresztowany 3 maja 1945 i internowany do 1948. Od jesieni 1945 do lata 1947 był przesłuchiwany jako świadek oskarżenia w procesie norymberskim. Według Johna H. Herza, analizującego zeznanie Dielsa Wedle protokołu z procesu, praca Dielsa dla reżimu nazistowskiego została ostro skrytykowana przez Giseviusa.
Później Diels pracował dla amerykańskiego rządu wojskowego – jeszcze w 1948 nawiązał kontakt z amerykańskim kontrwywiadem CIC.
Denazyfikacja W połowie 1949 Diels został pozytywnie zweryfikowany w procesie denazyfikacji. Wstawili się za nim Paul Löbe oraz Ernst Torgler. Pomimo to, już 5 stycznia 1949 w zonie radzieckiej wydano na niego nakaz aresztowania, który jednak nie był honorowany w zonach zachodnich.
Diels charakteryzował się stale na opozycjonistę reżimu nazistów. Sam siebie zaliczał do kręgu spiskujących przeciwko Hitlerowi przed zamachem 20 lipca 1944. Wskazywał na prześladowania ze strony SS, szczególnie Heydricha.