Jego głównym zadaniem miało być przygotowanie do emisji pożyczki wewnętrznej, jednak już 4 listopada gabinet podał się do dymisji, co przekreśliło plany nowego ministra.
11 listopada wraz z dyrektorem Banku Towarzystw Spółdzielczych w Warszawie Stanisławem Karpińskim przejął w imieniu władz powstającego państwa polskiego Zarząd Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej, pełniącej funkcję banku centralnego terenów byłego Królestwa Polskiego. Natomiast 5 dni później został mianowany ministrem skarbu w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego. Englich za problem podstawowy nowo powstającej Polski uznał nierównowagę budżetową, z którą zamierzał walczyć za pomocą zaciągania pożyczek zagranicznych i wewnętrznych, a w momencie trudności w ich pozyskaniu, zapowiedział oparcie walki z deficytem na wpływach podatkowych. Planował wprowadzenie w byłym zaborze rosyjskim podatku dochodowego, co pozwolić miało na zasadniczą reformę podatkową we wszystkich częściach państwa i stworzenie jednolitego systemu dostosowanego. Englich jako minister deklarował dążenie do nieobciążania nadmiernego warstw ludności słabszej ekonomicznie. Z drugiej strony realia gospodarki budżetowej pokazywały, że to jednak na podatkach pośrednich opierać się miały wpływy skarbowe, czego potwierdzeniem stał projekt ustawy skarbowej na pierwsze półrocze 1919 r.