Iqbal Masih (urdu: اقبال مسیح) (ur. 1983 we wsi Muridke w pakistańskim Pendżabie, zm. tamże 16 kwietnia 1995) – pakistański chłopiec od czwartego roku życia przymuszony do niewolniczej pracy w fabryce dywanów koło Lahauru, w Pakistanie. Po ucieczce od 10 roku życia zaangażowany w działalność pakistańskiego Frontu Wyzwolenia Pracujących Dzieci.
Jego życie opisano w książce włoskiego pisarza Francesco D'Adamo Iqbal (2003) i w Kommt mit und seid frei!– Iqbal Masih und der Kampf gegen die Kindersklaverei Susan Kuklin.
Wkrótce po jego narodzinach jego ojciec Saif Masih opuścił rodzinę. Jego matka Inayat pracując jako sprzątaczka nie była w stanie utrzymać dzieci ze zbyt małego dochodu. Iqbal w czwartym roku życia został sprzedany do niewolniczej pracy przy produkcji dywanów (niedaleko Lahauru). Z powodu trwającej latami 12-godzinnej pracy i niedożywienia mając 12 lat wyglądał jak dziecko 6-letnie.