Pogląd Huchon spotkał się z krytyką innych badaczy literatury renesansowej, którzy wskazali na fakt, że podobieństwa między twórczością poetów czerpiących inspirację z tych samych źródeł były w XVI wieku powszechne. Podkreślali oni również, że Labé doskonale znała poezję innych twórców lyońskich i mogła pośrednio czerpać z niej wzorzec dla swoich wierszy.
Twórczość W swojej poezji, utrzymanej w duchu humanizmu, Labé poruszała problem sytuacji kobiet w ówczesnym społeczeństwie francuskim, ich dostępu do edukacji i udziału w życiu publicznym. W przedmowie do swoich dzieł wzywała kobiety do czynnego udziału w życiu literackim. Postulowała "uczciwą wolność" obyczajową dla wszystkich i koncepcję miłości jako nierozerwalnego zestawienia namiętności fizycznej ze związkiem duchowym (koncepcja wyłożona w Debacie między Szaleństwem i Miłością). Równocześnie głosiła wyższość intelektu i rozrywek duchowych (za jedną z nich uważała literaturę) nad ciałem i uczestnictwem w życiu towarzyskim bez głębszej treści. W swojej twórczości wielokrotnie nawiązywała do motywów mitologicznych.