Tło historyczne thumb|Królestwo Prus w obrębie Cesarstwa Niemieckiego przed I wojną światową (1914) thumb|Podział administracyjny prowincji śląskiej w państwie pruskim (1905) Śląsk w średniowieczu był częścią Królestwa Polskiego, jednak w wyniku rozbicia dzielnicowego wpadł w orbitę wpływów czeskich i stał się jednym z Krajów Korony Czeskiej, a następnie składową Monarchii Habsburgów. W XVIII w. Prusy militarnie zajęły większą część Śląska, i odtąd Górny Śląsk (bez Śląska Cieszyńskiego) wchodził w skład tego państwa jako rejencja opolska w prowincji śląskiej. Władze pruskie, szczególnie po utworzeniu w 1871 r. zjednoczonego państwa niemieckiego, podjęły polityczną walkę z kościołem katolickim i językiem polskim w celu konsolidacji narodowej i modernizacji Górnego Śląska, który uważali za kulturowo odrębne i zacofane peryferia. Mimo postępującego zniemczania szkolnictwa i administracji oraz dobrowolnej asymilacji części ludności, na początku XX w. polszczyzna przeważała wśród mieszkańców obszarów wiejskich rejencji opolskiej. W miastach i wśród elit dominował język niemiecki.