22 grudnia 1985 D. Boon zginął w wypadku samochodowym – jego śmierć oznaczała koniec Minutemen. Watt popadł w ciężką depresję, został jednak przekonany do powrotu do nagrywania przez Sonic Youth. Jakakolwiek działalność artystyczna Watta jest dedykowana Boonowi.
Po rozwiązaniu Po śmierci Boona Hurley i Watt zamierzali zakończyć karierę muzyczną. Do pozostania na scenie zostali zachęceni przez fana Minutemen Eda Crawforda, z którym potem utworzyli zespół Firehose. Ponadto każdy z muzyków rozpoczął karierę solową.
Watt wydał trzy przyjęte pozytywnie przez krytyków albumy studyjne, ponadto trzy wraz z grupą Banyan (razem z takimi artystami jak Stephen Perkins (Jane’s Addiction), Nels Cline (Wilco) i Money Mark Nishita (Beastie Boys)). Ponadto zagrał w piosence „Providence” z albumu Daydream Nation zespołu Sonic Youth i na utworach „In the Kingdom #19” i „Bubblegum” z albumu EVOL. Brał udział w trasie koncertowej z zespołem Porno for Pyros (1996) i J Mascis and the Fog (2000, 2001), a także został basistą The Stooges w 2003. Hurley współpracował z takimi artystami jak Vida, Mayo Thompson i Red Crayola. Po rozpadzie Firehose w 1994 Hurley i Watt kontynuowali wspólnie nagrywać muzykę (nagrali m.in.