Na skutek problemów z dostaniem części zamiennych do samolotów, zostały one sprzedane w 1966 roku.
Konstrukcja (wersja podstawowa CV-240) Samolot z 3-osobową załogą (dwóch pilotów i radiotelegrafista) przewoził 40 pasażerów w klimatyzowanej, ciśnieniowej kabinie. Wolnonośny dolnopłat napędzany dwoma 18-cylindrowymi silnikami tłokowymi z trójłopatowymi śmigłami. Zbiorniki paliwa umieszczone w skrzydłach miały 3780 dm³ pojemności. Usterzenie klasyczne, wolnonośne z długą płetwą grzbietową, podwozie trójpodporowe z kołem przednim. Przednia, dwukołowa goleń chowana do wnęki w kadłubie, podwozie główne również dwukołowe chowane do wnęk w gondolach silnikowych.
Wersje Wersje cywilne CV-240-21 – wersja z silnikami turbośmigłowymi Allison T38, był to pierwszy pasażerski samolot z tego typu silnikami, który wykonał lot w Stanach Zjednoczonych (29 grudnia 1950), jednak z uwagi na problemy techniczne nie była rozwijana i przerobiono ją z powrotem na napęd tłokowy. CV-340 – wersja dla United Airlines, napędzana dwoma silnikami tłokowymi Pratt & Whitney R-2800-CB16 i płatem o powiększonej rozpiętości i wydłużonej długości kadłuba (o 1,37 m poprzez wstawienie dwóch nowych segmentów przed i za skrzydłami). Dzięki temu udało się zwiększyć liczbę przewożonych pasażerów do 44 osób.