Tworzyli duże gospodarstwa, co wraz z niewielkim zainteresowaniem tym obszarem ze strony państwa oraz słabością okolicznych plemion stworzyło podwaliny założenia, iż Afryka Południowa była krajem niezamieszkanym i tym samym przeznaczonym dla Afrykanerów. Do mieszkańców kolonii nie docierały lub docierały ze znacznym opóźnieniem informacje o tym, co działo się na kontynencie europejskim podczas oświecenia, Rewolucji Francuskiej oraz wojen napoleońskich. W Afryce Południowej utrwalił się model niewolnictwa, ortodoksyjnego kalwinizmu oraz burskiej samorządności. Okres ten przerwało przejęcie kolonii przez Brytyjczyków w 1806 oraz nowe porządki przez nich zaprowadzone. Zaczęto skutecznie ściągać podatki, na nowo rozdzielono ziemie, a w 1807 zniesiono niewolnictwo. Było to sprzeczne z mentalnością Burów, wierzących w swoją wolność oraz dominację nad innymi rasami.