Delia, przedmiot najwyższej cnoty (oryg. fr. Delie, object de plus haulte vertu) – zbiór poezji Maurice'a Scève'a, napisany w 1543.
Treść Jest to najstarszy francuski zbiór wierszy o tematyce miłosnej, połączonych przez osobę adresatki. Podmiot liryczny utworów relacjonuje w kolejnych wierszach swoje relacje z nieznaną z imienia, idealną kobietą, w której jest beznadziejnie zakochany. Początkowo Delia... ilustruje petrarkistowski model miłości – kochanek jest całkowicie skupiony na opiewaniu urody ukochanej kobiety, cierpi myśląc o niej i zarazem nie potrafi przestać tego robić, ma świadomość, że jego uczucie na zawsze pozostanie niespełnione, nie stara się nawet zbliżyć do obiektu swojej miłości. W kolejnych wierszach petrarkizm ustępuje jednak miejsca inspiracji neoplatońskiej – podmiot zaczyna traktować ukochaną kobietę jako istotę boską, doskonałą, która nie może przez to być obiektem miłości namiętnej. Za swój cel obiera dążenie do doskonałości, akceptując platoniczny charakter uczucia, podkreśla jego ponadczasowy charakter, twierdząc, że nawet po jego śmierci jego dusza będzie nadal kochać i cierpieć z tego powodu.