Pierwsza Grupa Inicjatywna Pierwszy skład Grupy Inicjatywnej PPR stanowili: Marceli Nowotko, Paweł Finder, Bolesław Mołojec, Jan Turlejski, Pinkus Kartin, Czesław Skoniecki, Roman Śliwa, Jakub Aleksandrowicz, Lucjan Partyński, Anastazy Kowalczyk, Augustyn Micał, Feliks Papliński, Józef Wieczorek.
Samolot mający przetransportować tę grupę rozbił się tuż po starcie z lotniska w Wiaźmie 26 września 1941Piotr Gontarczyk: Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941-1944, Warszawa 2003, s. 91.. W wyniku wypadku zginął Jan Turlejski, a rany odnieśli Skoniecki, Śliwa i Aleksandrowicz. Zmarłego Turlejskiego zastąpiła Maria Rutkiewicz, a ze składu grupy został wycofany Partyński, którego skierowano do innych zadań.
Wobec zbliżania się frontu niemiecko-radzieckiej wojny członkowie zmieniali miejsca pobytu, w końcu przenieśli się do Ufy, gdzie czyniono nadal przygotowania w zakresie politycznym grupy. Później powrócili do Moskwy. Pierwsza grupa inicjatywna została podzielona na dwie części. Sześcioro członków grupy (Nowotko, Finder, Mołojec, Kartin, Skoniecki i Rutkiewicz) zostało przerzuconych na spadochronach do kraju, lądując nocą 27/28 grudnia 1941 koło wsi Wiązowna pod Warszawą.