Nie można więc na gruncie antropologii interpretatywnej raz na zawsze ustalić wersji prawdy tej samej dla badacza i badanego – możliwe jest natomiast osiągnięcie pewnego chwilowego porozumienia.
Dlatego też według Geertza antropologia powinna uwzględniać niemożliwość osiągnięcia pełnego zrozumienia, a co za tym idzie niekompletność i fragmentaryczność wiedzy antropologicznej na temat innych kultur.
Greetz podkreślał, że jeśli chcemy zrozumieć czym jest dana nauka, nie powinniśmy w pierwszej kolejności przyglądać się powstałym na jej gruncie teoriom i wynikom badań, a temu czym tak naprawdę zajmują się działający w jej obrębie praktycy. Praktycy aktywni na polu antropologii, a przynajmniej antropologii społecznej, zajmują się tworzeniem etnografii. I właśnie poprzez zrozumienie tego czym jest etnografia, możemy poczynić pierwszy krok w kierunku uchwycenia tego, do czego sprowadza się analiza antropologiczna jako forma wiedzy. Jednak tym co definiuje etnografię nie są techniki i gotowe procedury, ale swoisty dla niej rodzaj intelektualnego wysiłku: złożona operacja, którą jest tworzenie tzw. ,,opisu gęstego”.