Geertz wskazał na myślowy związek pomiędzy działaniami członków danej społeczności i sensem. Jeśli działania ludzi zawsze niosą ze sobą jakieś sensy (i wytwarzają je), to powinny być odczytywane w sposób podobny do tekstów literackich. Kulturę można więc traktować jak tekst, a działalność antropologa można upodobnić do badań literackich, mających na celu interpretację tekstów kulturowych. Nie należy więc poprzestawać na tym, co Geertz określił jako „opis rzadki”, czyli tradycyjnej rejestracji zaobserwowanych faktów i rozszyfrowywaniu na ich podstawie praw danej kultury. Trzeba przyjąć perspektywę badawczą określoną przez Geertza mianem „opisu gęstego”, który uwzględnia nie tylko zachowania, ale także ich kontekst. Tworzenie opisu gęstego polega na rekonstruowaniu kolejnych poziomów znaczeń sytuacji badanych przez antropologa. Proces tworzenia takiego opisu nigdy nie może być zakończony. Jego często cytowany esej Deep Play. Notes on the Balinese Cockfight (Głęboka gra. Notatki na temat walk kogutów na Bali) zawarty w książce Interpretation of Cultures to klasyczny przykład opisu gęstego. Opis taki nie formułuje uniwersalnych teorii. Zamiast tego skupia się na badaniu znaczenia – dąży do zrozumienia sensów jakie swoim działaniom przypisują członkowie obcych kultur.