Ogłosił około 90 prac, w tym książki Ocena nasion u nas i zagranicą (1920), Choroby roślin rolniczych (1925), Choroby wirusowe ziemniaków (1938) oraz wydany pośmiertnie podręcznik Zarys fitopatologii ogólnej (1964). Przeprowadził analizę strat poniesionych w Galicji zachodniej skutek chorób ziemniaka, zbóż, marchwi i kapusty (Choroby roślin gospodarskich w Galicyi zachodniej w próbach z odmianami w latach 1908 i 1909, 1911). Opracował normy wartości nasion siewnych (Kwestya nasienna w r.b., 1915). Z P. Leszczenką opracował metodę zwalczania mączniaka agrestowego – przez opryskiwanie krzewów roztworem arseninu sodowego z dodatkiem sody i siarki. Prowadził pionierskie w Polsce badania fitopatologiczne nad chwaścikiem buraczanym. Badał takie choroby, jak zgorzel podstawy źdźbła u pszenicy, rak malin, rak ziemniaka, opracowując metody ich zwalczania. Po wojnie ogłosił m.in. pracę na temat genetycznego rozszczepiania pszenicy odmian Trotzkopf pod wpływem porażenia przez śnieć i pod wpływem wapna. Z prac przeglądowych Garbowskiego wymienić można Współczesny stan badań nad rdzami zbożowymi (1932), Ochrona roślin i jej potrzeby w Polsce (1927), Fitopatologia i ochrona roślin w Polsce (1938).