tabernakulum jest puste.

Obrzędy powinny rozpoczyna się po odmówieniu nony. Celebrans, diakon i subdiakon ubrani w szaty mszalne koloru czarnego oraz posługujący udają się do ołtarza, przy czym w trakcie wejścia nie niesie się żadnych paramentów ani nie wykonuje się śpiewu. Następnie celebrans i lewici (diakon i subdiakon) wykonują gest prostracji; wszyscy pozostali klęczą przez pewien czas w milczeniu. Podczas prostracji posługujący nakrywają ołtarz jednym obrusem oraz kładą mszał po stronie lekcji.

Celebrans z lewitami wstają i podchodzą do ołtarza i całują go. Potem lektor odczytuje proroctwo z księgi Ozeasza, po którym śpiewa się traktus z Pieśni Habakuka, a następnie celebrans odmawia orację; potem subdiakon wykonuje lekcję z księgi Wyjścia, po której śpiewa się kolejny traktus (z Psalmu 139). Potem wykonuje się Mękę Pańską według św. Jana, w miarę możliwości z podziałem na role Chrystusa, ewangelisty () i pozostałych osób (). Ostatni fragment pasji jest śpiewany przez diakona z asysty w formie jak ze zwykłej mszy, tj. z błogosławieństwem diakona i procesją, jednak bez świec oraz kadzidła.