Pod koniec grudnia generalny inspektor Legions-Brigadeführer der Waffen-SS Rūdolfs Bangerskis próbował bezskutecznie doprowadzić do powrotu batalionu na Łotwę. Wbrew temu w styczniu 1944 r. do batalionu dołączono niemiecką kompanię piechoty, po czym przerzucono na linię frontu w rejonie Równego. Podczas ciężkich walk zginęło ok. 140 Łotyszy. Nie byli oni w stanie utrzymać linii frontu, przez którą wdarły się dwie kompanie Armii Czerwonej i rozgromiły oddział niemiecki. W tej sytuacji batalion w lutym wycofano z frontu na tyły, po czym 2 marca powrócił do Rygi. Po uzupełnieniu strat Łotysze 4 kwietnia zostali przeniesieni w rejon Abertnes, gdzie ochraniali miejscową ludność przed partyzantami. W lipcu przerzucono ich do Semigalii. Batalion został wraz z niemiecką 215 Dywizją Piechoty okrążony przez oddziały sowieckie, ale zdołał się wyrwać, po czym przeszedł w rejon Kegumu-Lielvārde. Na pocz. sierpnia Łotysze ponownie znaleźli się w okrążeniu, po czym 11 sierpnia ponownie rozerwali je, ponosząc duże straty. Kilku Łotyszy zostało udekorowanych Żelaznymi Krzyżami 2 klasy. Następnego dnia sami zaatakowali, zdobywając 3 działa przeciwpancerne. Następnie na pocz. 1945 r. zostali przetransportowani do Kurlandii, wchodząc w skład VI Korpusu SS. Batalion liczył wówczas ok. 350 ludzi.